مقالات
طرح های تحقیقاتی
مجلات عضو
فهرست مقالات ( 4 ) مقاله :
نویسندگان: پریا جبرانی, رزیتا داوری آشتیانی, جمال شمس
کلیدواژه ها : متيل فنيديت - رباكستين - اختلال بيش فعالي - كمتوجهي
: 18398
: 109
: 0
ایندکس شده در :
سابقه وهدف: اختلال بيش فعالي/كم توجهي (ADHD) يك بيماري شايع در كودكان و نوجوانان سنين مدرسه مي باشد كه درمان انتخابي آن محرك ها هستند. با اين وجود، عده اي از بيماران به درمان با محركها پاسخ نداده يا دچار عوارض جانبي غيرقابل تحمل مي شوند. با توجه به اين مشكلات يافتن درمان هاي مؤثر جايگزين مورد نياز مي باشد. هدف از اين مطالعه مقايسه تأثير و ميزان تحمل رباكستين و متيل فنيديت، در كودكان و نوجوانان مبتلا به اختلال بيش فعالي/كم توجهي مي باشد. مواد و روش ها: 33 كودك و نوجوانان مبتلا به اختلال بيش فعالي/كم توجهي غير بستري با حدود سني 16-7 سال (41/2±93/8) تحت درمان با رباكستين با دوز mg/d 6-4 و متيل فنيديت mg/d 50-25 قرار گرفتند. مقياس درجه بندي ADHD فرم والد و معلم براي ارزيابي نتايج مورد استفاده قرار گرفت. بيماران قبل از شروع درمان و در هفته هاي2، 4 و6 درمان توسط روانپزشك اطفال مورد ارزيابي قرار گرفتند.يافته ها: در هر دو گروه مورد مطالعه كاهش معناداري در علايم اختلال بيش فعالي/كم توجهي پس از 6 هفته رخ داد. تفاوت معناداري بين دو گروه از نظر كاهش علايم اختلال بيش فعالي/كم توجهي در مقياس درجه بندي ADHD فرم والد و معلم و از نظر افرادي كه درمان را قطع كردند، وجود نداشت. شايع ترين عوارض جانبي در گروه رباكستين شامل خواب آلودگي/ تسكين و كاهش اشتها بود كه از نظر شدت خفيف تا شديد بود.نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه اگرچه بايد مقدماتي در نظر گرفته شود، اما يافته هاي ما نشانگر آن است كه رباكستين در درمان كودكان و نوجوانان مبتلا به اختلال بيش فعالي/كم توجهي مفيد است. مطالعات بعدي با حجم نمونه بالاتر براي مشخص نمودن فوايد براي اختلالات همراه ADHD چون افسردگي و اضطراب و همچنين عوارض جانبي لازم است
نویسندگان: جواد علاقبندراد, فریبا عربگل, منصور صالحی, منور افضلآقایی
کلیدواژه ها : كليدواژه اختلال بيشفعالي با كمبود توجه - جنس - وراثت
: 13528
: 94
: 0
ایندکس شده در :

چکيده

 هدف:  اين پژوهش با هدف بررسى نقش جنسيت در خطر ابتلا به اختلال بيشفعالى با کمبود توجه(ADHD) در افراد خانواده مبتلايان به اين اختلال انجام شده است.

روش:  997 خويشاوند درجه يک (554 والد و 443 خواهر و برادر) 277 کودک و نوجوان مبتلا به ADHD 5 تا 17 ساله که به روش نمونهگيرى در دسترس از ميان مراجعان به درمانگاه روانپزشکى کودکان بيمارستان دکتر شيخ مشهد انتخاب شده بودند، ارزيابى شدند. تشخيص ADHD  در بيماران با مصاحبه بالينى روانپزشک و آزمون تشخيصى K-SADS  و بررسى وجود ADHD  در افراد خانواده بيماران با استفاده از مصاحبه بالينى روانپزشکى و آزمونهاى تشخيصى K-SADS وWender  انجام شد.

يافتهها: تفاوتى در ميزان ابتلاى افراد خانواده مبتلايان دختر و پسر ADHD ديده نشد.

نتيجهگيري:  اين بررسى نشان داد که جنسيت يک عامل خطر ژنتيک- خانوادگى براى ابتلا به ADHD و تجمع خانوادگى ADHD بهشمار نمىرود.

 

نویسندگان: ونداد شریفی, جواد علاقبندراد, زهرا شهریور, همایون امینی, میترا حکیم شوشتری, حسین کاویانی, الهام شیرازی, رزیتا داوری آشتیانی, فریبا عربگل
کلیدواژه ها : كليدواژه اختلال وسواسي - اجباري - اختلال دو قطبي - مانيا - اختلال افسردگي اساسي - همبودي
: 20261
: 78
: 0
ایندکس شده در :
 چکيده

مقدمه: بررسىها گوياى برترى ميزان همبودى اختلال وسواسى اجبارى (OCD) در بيماران دوقطبى نسبت به بيماران مبتلا به اختلال افسردگى اساسى (MDD) هستند. ولى در زمينة مقايسة اين همبودى بين اختلال دوقطبى نوع يک (BID) و MDD  يافتههاى موجود اندک است. اين پژوهش با هدف چنين مقايسهاى انجام شده است.

روش: در يک مطالعه مقطعى، 466 بيمار مراجعهکننده به چهار مرکز روانپزشکى دانشگاهى شهر تهران بهکمک فهرست معيارهاى تشخيصى DSM-IV  ارزيابى شدند و ميزان همبودى همه عمر OCD در بيماران مبتلا به MDD  و BID محاسبه و با روشهاى آمارى توصيفى و تحليلى بررسى شد.

يافتهها: 124 مورد MDD  و 115 مورد BID تشخيص داده شد که از نظر ميانگين سنى و ساير ويژگىهاى جمعيتشناختى تفاوت معنىدار آمارى نداشتند. ميزان موارد بسترى و نوع راجعة اختلال در گروه BID  بهطور معنىدار بيش از گروه ديگر بود. ميزان همبودى همه عمر OCD در گروه MDD  7/17% و در گروه BID  7% بود که تفاوت معنىدار داشت (05/0p< ). هيچ موردى از همبودى OCD در بيماران مبتلا به نخستين دورة مانيا وجود نداشت و از اين نظر تفاوت معنىدارى بين بيماران مبتلا به MDD يک دورهاى و MDD  راجعه ديده نشد.

نتيجهگيري: همبودى همه عمر OCD در بيماران مبتلا به MDD  چشمگير است و ممکن است بيش از بيماران BID  باشد.

 

نویسندگان: فریبا عربگل, هما مذهبدار
کلیدواژه ها : اختلال دوقطبی - والدین - عملکرد فرزند - اختلالات روانپزشکی
: 11977
: 396
: 0
ایندکس شده در :
مقدمه: در این پژوهش، اختلالات روانپزشکی و عملکرد کودکان و نوجوانان والدین مبتلا به اختلال دو قطبی با فرزندان دارای والدین سالم مقایسه شده است.روش کار: در این مطالعه مورد – شاهد، 52 نفر از والدین بیماران مبتلا به اختلال دو قطبی به همراه 74 تن از فرزندانشان (گروه مورد) و 48 نفر از والدین سالم به همراه 63 تن از فرزندان آنها (گروه شاهد) مورد بررسی قرار گرفتند. نمونهها به روش نمونهگیری آسان و در دسترس انتخاب شدند. از ابزارهایK-SADS و C-GAS جهت جمعآوری اطلاعات و برای تجزیه و تحلیل اطلاعات از آزمونهای آماری کی دو ، t، به کمک نرمافزار آماری SPSS استفاده شده است.نتایج: فراوانی نسبی اختلالات روانپزشکی (حداقل یک اختلال) در گروه مورد 4/51 درصد (38 نفر) ودر گروه شاهد 6/20 درصد (13 نفر) بود. اختلاف دو گروه با توجه به (001/0 &gt;P) از نظر آماری معنیدار میباشد. دو گروه از نظر ابتلا به اختلالات خلقی (از هرنوع)، اختلالات اضطرابی (از هر نوع) و اختلالات کمتوجهی و بیش فعالی با یکدیگر تفاوت معنیداری داشتند. سطح عملکرد بر اساس پرسشنامه C-GAS در گروه شاهد بالاتر بود.نتیجهگیری: اختلالات روانپزشکی و افت عملکرد در فرزندان مبتلایان به اختلال دو قطبی بیشتر از کودکان گروه شاهد است.